خروج از تله بنیانگذار

پانزده سال پیش (۱۳۸۱) در دیداری با تنی چند از نمایندگان مجلس ششم هشدار دادم که اگر دو جناح سیاسی اصلی کشور در رقابت سیاسی خود، مراقبت نکنند کشور به زودی وارد «تله بنیانگذار» می شود و اگر چنین شود، دستکم پانزده سال کشور در این تله خواهد ماند. شرح این هشدار را در این جا بخوانید:

اصلاح طلبی در گذار سوم

همان زمان نظریه خود را نوشتم و برای برخی صاحب نظران فرستادم و البته در آن زمان هیچ نشریه‌ای حاضر نشد که این نظریه را منتشر کند. سرانجام در سال ۱۳۸۵ (وقتی که دیگر عملا کشور وارد «تله بنیانگذار» شده بود) نسخه تعدیل شده ای از آن نظریه را در مقاله‌ای با عنوان «گذار از گذار سوم» تنظیم کردم که در شماره ۱۹ مجله «فرهنگ اندیشه» منتشر شد.

اکنون که با درگذشت آیه الله هاشمی رفسنجانی، یکی از وزنه‌های اصلی عرصه سیاست در ایران از صحنه کنار رفته است، بی گمان نیروهای سیاسی دو جناح برای بازآرایی صحنه سیاسی ایران به سود خویش تلاش خواهند کرد. اما این بازآرایی نباید به کور‌تر شدن گره سیاست در ایران بینجامد. ما فرصت چندانی نداریم و تا امنیت و آرامش در کشور برقرار است باید با همکاری هم و به گونه‌ای عقلانی کشور را از تله بنیانگذار خارج کنیم. اکنون پانزده سال از هشدار من درباره خطر ورود کشور به تله بنیانگذار می‌گذرد و در این مدت هیچکدام از دو جناح کشور در رقابت کشنده‌ای که داشته‌اند، به اهداف مورد نظر خود دست نیافته است. پس بهتر است همه در مسیر خود بازنگری کنند.

اکنون که بخش اعظم منابع آبی کشور وارد وضعیت بحرانی شده است و درآمد اندک نفت دیگر نمی تواند گرهی از بحران های اقتصادی ما باز کند و کشور با هشت تا ده میلیون بیکار (رسمی و غیررسمی) و بیش از یازده میلیون حاشیه نشین روبه‌روست و امواجی از مشکلات زیست محیطی، بیماری، ناهنجاریهای فرهنگی و تخریب سرمایه اجتماعی ما را فراگرفته است، دیگر گاه آن رسیده است که عاقلان دو جناح سیاسی کشور، همت،‌ همفکری و همکاری کنند تا کشور از تله بنیانگذار خارج شود؛ شاید هنوز فرصت باشد که کشور را از بحران‌های به زودی فرارسنده ای که در پیش است، برهانیم. دیگر خیلی دارد دیر می‌شود.

به گمانم مرور آن مقاله هنوز روشنگریهایی دارد که اگر سلامت و صداقتی در بازیگران سیاسی دو جناح وجود داشته باشد می تواند در اتخاذ تصمیم برای بازیهای آینده راهگشا باشد. من نیز دست به کار نگارش نوشته‌ای در این زمینه شده‌ام که البته باید محرمانه برای برخی بزرگان کشور ارسال کنم.

 

مقاله «گذار از گذار سوم» که سال ۱۳۸۵ منتشر شده است را در فایل زیر بخوانید:

«گذار از گذار سوم» در شماره ۱۹ مجله «فرهنگ اندیشه» (پاییز ۱۳۸۵)

 

نظرات  

+4 # بیسوادیSabba 1396-05-29 22:54
سلام بر استاد ژرف بین و صادق ما.
من از خواندن نطریات دلسوزانه و ژرف اندیشانه شما هم شادمان میشوم و هم غمگین. شادمان از اینکه انسانهای با سواد و صادق و شجاع در کشورمان کم نداریم و غمگین از اینکه آدمهای با سواد کافی در کشور چه در عموم و چه در سیاست مداران نداریم تا این نظریات را بخوانند و برای نجات کشور بکارگیرند. همه اینها بنطر من از بیسوادی است که البته شما با عمق بخشیدن به آن، آنرا به نداشتن سواد گفتگو اعتلا بخشیده اید. خواهش میکنم که تا میتوانید بنویسید و تا میتوانید ابلاغ کنید به همه، چه عمومی و چه خصوصی . بهترین آرزوهای ایرانیان را برای شما استاد فرهیخته و فرزند رشید و باسواد و شجاع خودمان آرزو میکنم.
نقل قول
+3 # درد بیسوادیSabba 1396-05-29 22:40
سلام به استاد فرهیخته سرزمین ما.
شما به درستی به مشکل اصلی وطن ویران شده ما دارید. من این مشکل را همیشه به بی سوادی ارجاع داده ام و اینک میبینم که شما با بصیرت خود آنرا به ناتوانی در گفتگو ارتقا داده اید. شجاعت شما را در اندیشیدن و بیان کردن ارج میگزارم. خواهش میکنم بنویسید و انرا برای همه ایرانیان بفرستید. بهترین آرزوهای مردم این سرزمین پشتیبان و نگهبان شما و همه نیک اندیشان ایران باشد.
نقل قول
+6 # توسعه به مثابه روش اداره کشوربیژن 1396-05-27 13:24
با سلام خدمت استاد دانشورو دانش پژوه جناب دکتر رنانی نازنین. نوشتارهای شما که برخاسته از دغدغه شما به آینده کشور و وطن هست با داشتن غنای علمی مورد نیاز، بسیار دلنشین می باشد. نکته ای را مدتی است که در ذهن می پرورانم و البته با تعداد معدود و محدودی از دوستان صاحب نظر امین در میان گذاشتم. متاسفانه بضاعت نظری و عملی بنده را به این یافته سوق داده است. اداره کشور و حکمرانی نظام سیاسی ایران بر محور پدیده ای به نام "ضد توسعه" به عنوان روش اداره سیاسی کشور قرار گرفته است. به همین دلیل بنده در دسته بندی کشورها بر اساس میزان توسعه یافتگی به دسته بندی چهارگانه باور دارم وایران را در دسته چهارم یعنی "ضد توسعه" قرار می دهم. متاسفانه شواهد و قراین حاکی از این است که رهبران سیاسی صاحب قدرت انتصابی نه تنها کمکی به توسعه نمی کنند و نخواهند کرد بلکه در فرآیندی کاملا آگاهانه و عامدانه در مسیر "ضد توسعه" برنامه ریزی و اقدام میکنند. لطفا پدیده توسعه را از این منظر ارزیابی فرمایید تا شاید بتوان راهی نو در مسیر اداره کشور بیابیم. درود بر وجود نازنین شما. برقرار باشید و سالم و پیشرو.
نقل قول
+4 # خروج از تله بنیانگذاررضا 1395-11-01 19:16
بسیار عالی است ولی شما بدانید ایرانی ها قبل از انقلاب درک درستی از مذهب نداشتند واحساسی برخورد کردن وچون شاه نماد نوگرایی بود انها مخالف شاه شدند وسنت وگذشته مذهبی ودین را پذیرفتند اکنون فهمیدند در چه اشتباهی بودند ورستاخیز ونوگرایی ایرانیان اکنون است ودوران گذار واسیبها هم اکنون است
نقل قول
-2 # خروج از تله بنیانگذاررضا 1395-11-01 19:12
خروج از تله بنیانگذار
نقل قول

اضافه کردن نظر